تبلیغات
اسرار . . . - باید که تغییر کنیم ( قسمت دهم)
اسرار . . .
ُ؛ آیا آن كسی كه موجودات را آفریده، از حال آن‌ها آگاه نیست؟! در حالی كه او (از اسرار دقیق) با خبر و آگاه است!» (ملك، 14)

بازدید : مرتبه
تاریخ : 1392/10/26

تصور کنید که شما تصمیم دارید در فضای داخلی منزل تغییراتی ایجاد کنید. مثلاً  می خواهید دیوار یکی از اتاق ها را بردارید تا فضای پذیرایی تان بزرگ تر شود، تغییر دکوراسیون بدهید و یا دیوار اتاق ها را نقاشی و کاغذ دیواری کنید. بعد از آن که نقشه و تصمیم تان روشن و مشخص شد باید دست به کار شوید. اگر این کار از عهدۀ خودتان برمی آید که باید آستین ها را بالا بزنید و شروع به کار کنید وگرنه باید از افرادی کمک بخواهید که حرفه‌شان این است و مهارت لازم را دارند. اما در هر صورت (شما یا دیگران) برای کار کردن نیاز به ابزار و لوازم دارید. آن بنّا به بیل و کلنگ و وسایل ساختمانی نیاز دارد و آن نقاش به رنگ و قلم مو و... نیازمند است. ماهرترین افراد هم اگر مجهز به ابزار و لوازم مورد نیاز خودشان نباشند، قادر نیستند که کاری از پیش ببرند. شما هم برای تغییر باورها، رفتارها و نوع زندگی تان به لوازمی نیاز دارید. تا آنجا که می‌توان به جرأت گفت که بدون آن ها تغییر ممکن نیست. آنچه شما به آن نیاز دارید ابزار و لوازم فیزیکی و مادی نیست، بلکه خصلت ها و ویژگی های اخلاقی و رفتاری است که باید آن ها را تدارک ببینید. از جمله این ابزارها که البته مهم ترین و ضروری ترین ابزار نیز است روحیۀ حق پذیری و انتقادپذیری است. اگر قرار است تغییر کنید باید مراقب باشید به خاطر انتقادهایی که از رفتار و نوع زندگیتان می شود عصبی و برآشفته نشوید و آن را توجیه و انکار نکنید. باید با تمرین این توان روحی را در خود ایجاد کنید تا با تحمل و بردباری و آغوش باز شنونده و پذیرای انتقادهایی که از شما می شود، باشید. به جای این که نسبت به آن ها که منتقد شما هستند و عیب و ایرادهای تان را نشان می دهند جبهه بگیرید و آن ها را افرادی حسود، کینه‌توز و نادان خطاب کنید،  آن ها را دوستی مشفق و دلسوز تلقی کنید. حتی آن کسی که یقیناً  دشمن شماست چه بسا در لا به لای انتقادهای نا بجا و خصمانه اش به ضعف ها و عیب هایی از شما اشاره کند که واقعیت دارد و به آن مبتلا هستید. در واقع نباید برایتان مهم باشد که آن کس که از شما انتقاد می‌کند کیست و چه نیتی دارد. دوست است یا دشمن،  خودش همان عیب را دارد یا ندارد و انتقادش از سر خیرخواهی است یا بدخواهی، فرقی نمی کند. مهم این است که من و شما قصد تغییر مثبت داریم و نباید روی نوع رفتارهایمان تعصب های کورکورانه داشته باشیم. از میان همۀ ابزار و لوازمی که برای تغییر کردن و حرکت در مسیر رشد و کمال به آن نیازمندیم هیچ چیز تنه به تنۀ روحیۀ حق پذیری نمی زند. روحیۀ حق پذیری یعنی این که اگر با حرف حقی مواجه شدیم هرچند برایمان سخت بود آن را بپذیریم و رعایت کنیم. هرچه حق پذیرتر باشیم آمادگی، استعداد و قابلیت تغییرمان بیشتر است. برای تقویت روحیۀ حق پذیری و مجهز شدن به این ابزار ضروری، باید از پذیرش حق های کوچک شروع کنیم. به این معنا که در برخورد با انتقادها، تذکرها و نصیحت‌ها، تواضع و فروتنی نشان دهیم و مقاومت و عناد نداشته باشیم. به عنوان نمونه وقتی مشغول رانندگی هستید و سرعت بالایی دارید، اگر کسی که کنار شما نشسته است، از شما خواست که آهسته تر رانندگی کنید آن را بپذیرید و کمی آرام تر برانید. وقتی به شما که خدای نکرده نسبت به نماز سهل انگاری می کنید گفته می شود نماز را جدی تر بگیر، به جای آن که عصبی و رنجیده خاطر شوید و جمله هایی هم چون این به خودم مربوط است!!! و شما در کار من دخالت نکن و یا این که آدم باید دلش پاک باشد و...را بیان کنید این تذکر را صمیمانه بپذیرید و اتفاقاً بخواهید که شما را در این راه کمک کنند. وقتی از شما می خواهند که شب ها کمی زودتر بخوابید تا به سلامت جسم و انجام کارهای فردایتان آسیبی نرسد به جای آن که بخواهید روی این رفتارتان اصرار کنید که من با بیدار ماندن شب ها بیشتر لذت می برم و احساس آرامش بیشتری دارم، آن را بپذیرید. تأکید می کنم که تا این روحیۀ حق پذیری و فروتنی و پذیرش در برابر انتقاد به جای دیگران در من و شما ایجاد نشود، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که تغییرات مثبت و رشد و کمال با شتاب بالا را تجربه کنیم.



طبقه بندی: استاد حورایی، 
ارسال توسط صادق بابائی
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
Buy Websites For Sale - Sell Domains