تبلیغات
اسرار . . . - اعتدال در محبت
اسرار . . .
ُ؛ آیا آن كسی كه موجودات را آفریده، از حال آن‌ها آگاه نیست؟! در حالی كه او (از اسرار دقیق) با خبر و آگاه است!» (ملك، 14)

بازدید : مرتبه
تاریخ : 1392/11/30


مدتی است که با شما از اعتدال و میانه روی صحبت می کنیم و تاکید می کنیم که رعایت اعتدال، نشانه سلامت شخصیت و بلوغ عقلی است، همان طور که در نقطه مقابل افراط و تفریط، حکایت از عدم سلامت و ضعف شخصیتی انسان می کند. یکی از مواردی که در آن رعایت اعتدال بسیار ضروری است، محبت کردن است که باید به اندازه و به جا باشد وگرنه می تواند دردسرساز و مشکل آفرین باشد.برخی افراد در محبت کردن، بسیار خسیس و بخیل هستند و بسیار سخت و به ندرت ابراز محبت می کنند. غالب کسانی که اهل محبت کردن و ابراز عشق و علاقه به اطرافیان خود نیستند، مهرورزی را نیاموخته اند. اگر من و شما، در کانون خانواده، دیده باشیم که پدر و مادرمان به یکدیگر اظهار محبت می کنند و صریحا اعلام می کنند که «دوستت دارم» ما نیز الگو گرفته ایم و چنین می کنیم.اما آن ها که به ندرت ابراز علاقه والدین خود را نسبت به یکدیگر، دیده باشند، به سختی می توانند با محبت باشند و چه بسا ابراز محبت را نشانه ضعف و نداشتن اقتدار بدانند و آن را رفتاری لوس و کودکانه بپندارند. دقت داشته باشید که باید مهارت محبت کردن را تمرین کرد. باید غرور و ترس و باورهای نادرست را رها کرد و صمیمانه و شجاعانه به اطرافیان خود بگوییم که دوستشان داریم؛ اما از طرف دیگر، برخی در زمینه محبت کردن، به شدت دچار افراط و زیاده  روی می شوند. این افراد گمان می کنند از آن جا که محبت کردن، رفتاری بسیار عالی و ضروری است، هر چه بیشتر مهرورزی کنند بهتر است!در صورتی که هرگز چنین نیست. همان طور که ویتامین ها با همه ضرورتی که برای بدن و رشد ذهنی و جسمی ما دارند، در صورت مصرف بی رویه و کنترل نشده می توانند ما را دچار مشکل و بیماری کند. محبت کردن باید به اندازه، به جا و به موقع باشد.به عنوان نمونه دختر و پسری که در دوران عقد هستند و از سر شور و هیجان فراوان اولیه، بی وقفه و به شکل های متفاوت به یکدیگر ابراز عشق و علاقه می کنند، بعدها وقتی در مسیر زندگی مشترک، در محبت کردن معتدل می شوند، طرف مقابل گمان می کند که او مرا مانند گذشته دوست ندارد! یا پدر ومادری که از سر دوست داشتن بسیار زیاد فرزندشان، او را لبریز از عشق و عاطفه می کنند، در صورتی که گاهی این محبت ها بی جاست. مثلا زمانی که کودک، خطایی مرتکب شده، باید چهره در هم کشید و اعلام کرد که از رفتار او ناراحتیم و یا این که هرگز نباید به خواسته های بی جا و غیرمعقول فرزند، به واسطه علاقه زیاد، پاسخ مثبت داد بلکه باید قاطعانه پاسخ منفی داد وگرنه این محبت های افراطی و بی جا می تواند از این کودک، شخصیتی پرتوقع و البته زودرنج بسازد.سیدمجتبی حورایی



طبقه بندی: استاد حورایی، 
ارسال توسط صادق بابائی
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
Buy Websites For Sale - Sell Domains